خرما ربی یکی از مرغوبترین، خوشطعمترین و اصیلترین خرماهای نیمهخشک ایران است که خاستگاه اصلی و قطب تولید آن، استان سیستان و بلوچستان (بهویژه شهرهای ایرانشهر و سراوان) میباشد. این خرما با ظاهر کشیده و بلند، پوست نازک و چسبیده به گوشت، و رنگ قهوهای تیره متمایل به مشکی شناخته میشود. شیرینی خرما ربی بسیار ملایم و دلنشین است؛ به همین دلیل حتی کسانی که تمایلی به مصرف شیرینیجات غلیظ ندارند، از طرفداران پر و پا قرص این خرما هستند.
خرما ربی به دلیل بافت گوشتی و کیفیت بالا، منبعی غنی از ویتامینها و مواد معدنی است و مصرف منظم آن فواید زیر را به همراه دارد:
تنظیم فشار خون: به دلیل داشتن مقادیر بسیار بالای پتاسیم، برای سلامت قلب و کنترل فشار خون یک انتخاب بینظیر است.
تقویت استخوانها و مفاصل: سرشار از کلسیم و منیزیم است که از پوکی استخوان جلوگیری کرده و به سلامت مفاصل کمک میکند.
بهبود عملکرد گوارش: فیبر فراوان موجود در خرما ربی، هضم غذا را آسان کرده و از مشکلات گوارشی جلوگیری میکند.
طبع خرما ربی گرم و خشک است. این طبع گرم، آن را به یک میانوعده عالی و انرژیبخش برای روزهای سرد سال تبدیل کرده است. مصرف این خرما در کنار لبنیات (مثل شیر) یا چای، سردی آنها را به خوبی خنثی کرده و تعادل طبعی مفیدی در بدن ایجاد میکند.
خرما ربی در دسته خرماهای نیمهخشک (با رطوبت پایین) قرار میگیرد و به همین دلیل ماندگاری بسیار بالایی دارد. برای نگهداری این خرما الزامی به استفاده از یخچال نیست. اگر آن را در یک ظرف دربسته، در محیطی خشک، خنک و دور از نور مستقیم خورشید (مثل کابینت آشپزخانه) قرار دهید، ماهها کیفیت، طعم و بافت اولیه خود را حفظ میکند.
مهمترین تفاوت در میزان رطوبت، شکل ظاهری و میزان شیرینی آنهاست. خرما ربی ظاهری کشیده، بافتی نیمهخشک و شیرینی ملایمی دارد، در حالی که مضافتی ظاهری گردتر، بافتی کاملاً نرم و مرطوب (رطبی) و شیرینی و شیره بیشتری دارد. همچنین ماندگاری خرما ربی در بیرون از یخچال بسیار بیشتر است.
به دلیل اینکه قند موجود در خرما ربی از نوع فروکتوز (قند طبیعی میوه) است و شیرینی ملایمتری نسبت به برخی خرماهای دیگر دارد، مصرف کنترلشده و محدود آن با مشورت پزشک، معمولاً برای افراد دیابتی گزینه ایمنتری محسوب میشود.